Wijnfavorieten.be

 In het weekend van 24 september zijn wij met enkele gasten naar Alentejo in Portugal getrokken. Zoals vorig jaar, was het ook dit jaar een reis vol afwisseling (cultuur, natuur en vanzelfsprekend de wijnen). En het mag zeker gezegd worden, de Alentejo is een regio die ons (en ook alle deelnemers) verbaasd heeft : een prachtige natuur met zichten waarvan je nooit genoeg krijgt, maar ook fantastische wijnen hebben we geproefd die ons door uiterst vriendelijke gastvrouwen en -heren gepresenteerd werden.

Een selectie van wijnen worden u voorgesteld op onze volgende degustatie (25 oktober 2010). Wij hopen jullie daar zeker te ontmoeten zodat jullie alvast kunnen kennismaken met de smaken van de Alentejaanse wijnen.

Mark en Eric            

·      Vrijdag,  24 september

 Om 4 uur 's morgens spreken we af bij de maatschappelijke zetel van de wijnfavorieten.be in Hove. Het is eigenlijk nog midden in de nacht, maar zoals we weten: vliegtuigen wachten niet (toch niet op ons). Met 2 wagens vertekken we naar Zaventem, onze vlucht TAP Portugal vertrekt om 6u.40. Met een half uur vertraging vliegen we naar Lissabon. We zijn vertrokken voor een verlengd weekend op oenotrip naar Alentejo.

Bij aankomst in Lissabon kunnen we de klok een uurtje terugdraaien, we stappen het vliegtuig uit en iedereen zoekt meteen naar zijn zonnebril. Het is nog vroeg, maar prachtig weer en je voelt de zon, een goede 23 °. Onze koffers zetten we af in het hotel. De lange broeken en truien van in België, worden in de lobby van het hotel vervangen door een short/rok een een T-shirt/hemd. Klaar om de stad in te trekken.We staan onmiddellijk in het centrum van de stad en trekken met een funicular dadelijk de hoogte in. We komen op de Mirador de São Pedro, van waar we een prachtig zicht krijgen op de stad. Je ziet dadelijk dat Lissabon omgeven is door heuvels en dat de stad onder te verdelen is in verschillende wijken. Een koffie, voor anderen een pintje is welgekomen en iedereen geniet zichtbaar van de zonnestralen en het uitzicht, de drukte van de stad onder ons. We lopen door de Chiado wijk en dalen via de Elevador de Santa Justa (een lifttoren waar je duidelijk de hand van Eiffel in terugziet) af naar de Baixa wijk, een wijk met winkelstraten die uitloopt op de Taag. We wandelen via de Taag naar een restaurantje in de Alfama wijk, een wijk die krioelt van de kleine straatjes tussen de witte huizen. Op het terras waar we onze lunch nuttigen met een Vino Verde, merken we waarom de straatarbeiders in deze wijk echt wel met een groepje van minimum 2 moeten zijn, het vraagt veel behendigheid de kruiwagen tussen de straatjes te sturen en de snelheid in de hand te houden bij het afdalen. Na het lunchen maken we een flinke wandeling oa naar het Castelo São Jorge en uiteindelijk landen we op een lounge terras, waar de comfortabele zetels, de zon, het uitzicht en een glas frisse witte wijn iedereen doet verzinken in een stil genieten. We hebben een uitzicht op de Taag en achter deze rivier ligt de Alentejo (letterlijk 'Alen tejo’ - achter de taag), de streek waar we morgen naar toe gaan. Met het oude Trammetje 28, je houdt het toch niet voor mogelijk dat deze nog rondrijden, uniek, schokken we terug richting ons hotel. Even opfrissen, om terug de stad in te trekken, de Bairro Alto wijk in. Deze wijk is gekend voor zijn restaurants en fado-bars. We laten ons onderdompelen in de gezellige drukte van deze buurt en genieten van de Portugese gastronomie en de Fado (de typische Portugese levensliederen die met veel emotie worden gezongen).  Lissabon, op 1 dag merk je dat dit een stad met passie is.

·      Zaterdag, 25 september

We halen de gehuurde auto's op in de stad en trekken de taag over, via de indrukwekkende brug Vasco da Gamma (9 km lang), om zo te verdwijnen in de Alentejo.  Onze eerste stopplaats is Evora. Hier worden we ontvangen door Maria in de Rota dos Vinhos. Deze organisatie promoot de producenten en de wijnen uit de Alentejo streek.  Wij krijgen een eerste introductie over deze wijnregio en de specifieke druiven die in Portugal gebruikt worden.  Met deze informatie zijn wij klaar voor de eerste degustatie. Rota dos Vinhos promoot elke week 6 flessen van 3 verschillende producenten (deze week was de Vidiqueira subregio aan de beurt). Een eerste aangename kennismaking met frisse witte wijnen en rode wijnen: veelbelovend en onze smaakpapillen staan dadelijk op scherp voor de rest van de komdende dagen. Bij het vertrek, krijgen we een mooi herinneringspakket mee met polo, kurkentrekker, en allerlei informatie. Met dank aan Maria. We gaan in een typische Adega lunchen en proeven lokale gerechten, variaties van vis en varkensvlees. Lucia komt ons ophalen aan dit restaurant om ons door Evora te gidsen. Deze nederlandse dame woont reeds 30 jaar in Portugal en met haar man heeft ze een bedrijf dat wijnbouw machines verhuurt. Het spreekt voor zich dat het Nederlands welgekomen is om iets van deze stad op te pikken, daarbij komt dat Lucia zóó boeiend kan vertellen over deze mooie stad. We moeten het uur met haar constant in het oog houden en onderhandelen over wat we wel en niet zien,  anders zijn we zijn hier 's avonds nog.  Evora is niet zo groot, maar wel bijzonder, zeker de Capela dos Ossos: een kapel die volledig van menselijke botten gemaakt is - fascinerend  maar ook luguber. 

Na Evora rijden we door richting Reguengos de Monsaraz, waar we afspraak hebben bij Herdade do Esporão. Een gigantisch domein, we worden dan ook opgewacht door Antonio bij de ingang, hij rijdt ons voor naar de Esporão Tower (een historische toren gebouwd in de 15e eeuw - deze witte toren staat in het logo van Esporão).  Hier worden we ontvangen met hun Espumante Rosada en hebben we een prachtig zicht van 360° over de Alentejo.  Adembenemend.  Het bezoek van het domein en de produktie volgen na het aperitief zo blijkt later.  We bezoeken één van de grootste wijnproducenten van de Alentejo. Zelden inoxen tanks gezien van 500.000 liter en men brengt er alles in gereedheid voor een tank van 1 mio liter. Na de rondleiding worden we ontvangen voor een buffet met tapa’s en degusteren we verschillende wijnen van het huis. Onze gastheer verwent ons met alles wat dit huis te bieden heeft,  de locatie is uniek en met de zon die we geleidelijk zien ondergaan aan de einder, moeten wij vaststellen dat het ook nu weer dringend tijd wordt om door te gaan.  Antonio is overduidelijk een levensgenieter (het feit dat hij ook in Belgïe heeft gewoond is hier misschien ook niet vreemd aan).  We nemen uitgebreid afscheid van het domein en voor dat we het domein zijn afgereden (zoals gezegd, het is er uitgestrekt), krijgen we telefoon van Antonio : "With all the kisses, I forgot to give you our present". We stoppen en iets later komt hij aangereden en krijgt éénieder van ons een mooi duopakket met een fles Esporão en olijolie.  

Met wat vertraging komen we aan in ons hotel bij Monsaraz. Dit hotel heeft kamers als danszalen zo groot, schitterend hoe ze de kamers met stijl ingericht hebben.  Na snel in te checken rijden wij naar het stadje Monsaraz, een mooi verlicht stadje bovenop een berg. We dineren bij twee “moekes” die enkel Portugees spreken. We krijgen heerlijk zwart zwijn (porco nero)  voogeschoteld, één van de specialiteiten van deze streek: heeerlijk, hoe mals kan varkensvlees wel zijn. Bij het verlaten van deze Adega, merk je: de stilte in dit land is uniek, je hoort niets  met uitzondering van onze eigen voetstappen op de straatstenen ! 

·         Zondag, 26 september

Enkelen onder ons zijn iets vroeger opgestaan en hebben genoten van diezelfde stilte, een frisse duik in het zwembad en de opkomende zon die weerom een zonnige dag aankondigt. Ook het ontbijt is hier genieten, zeker ook de tomatenconfituur.   De huurautos worden ingeladen, de plaatsen verdeeld. We rijden toch even terug naar Monsaraz.  Dadelijk merken we in welke prachtige omgeving we zitten, gisteravond kwamen we immers bij donker aan. We kijken uit over de rivier La Guadiana die de grens vormt tussen Portugal en Spanje.  Je zou van deze vergezichten uren kunnen genieten, helaas …  er staan 3 wijnhuizen op het programma : Roquevale, Herdade das Servas en Herdade dos Coelheiros.

Wij trekken van Monsaraz richting Redondo, door het mooie Alentejaanse landschap .  De Alentejo is dor met veel kurkbomen die het landschap breken, waar de zwarte zwijnen onder terug te vinden zijn, met goudkleurige weiden met of zonder schapen en hier en daar een klein vennetje. Prachtig !

We stoppen in Redondo, vragen even de weg en rijden naar het domein Roquevale. Daar maken we kennis met Joana Roque do Vale, de dochter van de stichter van dit domein.  Ook hier komen we op een modern wijnbedrijf terecht dat slechts een 20 jaren bestaat, met een prachtige wijnkelder waar de talha's mooi staan uitgestald.  Wij proeven enkele van haar wijnen (ook van haar vader die na zijn pensioen, terug gestart is met een nieuwe wijnbedrijfje).

We laten nog een bericht in het gastenboek en zetten onze tocht verder naar Estremoz via de bergketen Serra de Ossa.  De lunch in Estremoz is typisch portugees en vis, oa typishe bacalau en vlees overspoelen rijkelijk de tafel, weer aangevuld met een Vinho Verde  die licht is en onze smaakpapillen niet  te veel belast voor de namiddag.  Hier is onze film blijven stilstaan.Herdade Das Servas is onze volgende stop, waar we door Diana worden ontvangen in het Nederlands (die Nederlanders zijn toch echt geen thuiszitters, zij weten deze prachtige plekken uit te kiezen).  Gezien Diana nog maar een maand op dit domein werkt, wordt zij vergezeld door de oenoloog Tiago.  Herdade das Servas is van de broers Mira (die dit domein in de jaren 80 gekocht hebben). Luis en Carlos waren met de President van Portugal op weg en konden ons niet persoonlijk ontvangen.  In ieder geval wat we geproefd hebben : Tiago weet wat wijnmaken is en we kunnen hem zeker feliciteren met de resultaten van zijn werk. 

    In de late namiddag komen wij aan in ons hotel rural Monte do Carmo.  Deze plek kun je alleen bereiken langs een stofferige weg die stopt bij de oude kapel.  De kapel is behouden gebleven, maar van de bijgebouwen werd een mooi hotel gemaakt met respect voor de oorsponkelijke architectuur. De locatie straalt zo'een rust uit in deze dorre omgeving. We hebben even de tijd om te rusten, ons op te frissen en door te rijden naar Herdade dos Coelheiros. 

We merken dat ieder wijnhuis zijn eigenheid heeft, niet alleen in de productie, maar in de wijnen en de wijze van ontvangst.  Theresa Silveira van Coelheiros test onze geurtalenten via een blinde 'geurdegustatie'.  We proeven enkele van haar wijnen, onder begeleiding van een heerlijk kippepasteitje. Helaas is haar Chardonnay niet meer beschikbaar (in 2005 werden deze tot de best Chardonnay ter wereld uitgeroepen !!), die hadden we toch graag geproefd.  Na de degustatie dineren wij in een heel bijzonder kader, huiskamerstijl en drinken we onze koffie in het salon waar een schilderij hangt met bizarre taferelen.

·      Maandag, 27 september

Het is alweer de laatste dag van onze trip, het lijkt alsof we al een week weg zijn. Na een smakelijk ontbijt, met tomatenconfituur, laden we onze koffers voor de laatste keer in. Net buiten het dorp ligt een kurkbedrijf. De Alentejo is een van de grootste producenten van  kurk voor de wijn industrie. We kunnen er zien hoe de kurk, de schors van de kurkeik, klaargemaakt en gekookt wordt om later te worden verwerkt tot kurkenstoppen of andere toepassingen.  Het spreekt voor zich, José is een hevige verdediger van de kurken stop en verwacht dat binnen enkele jaren iedereen zal teruggrijpen naar de kurk als afsluiting voor de wijnflessen. We willen hem graag geloven, maar denken dat dit een ilusie is. 

We rijden terug richting Evora, waar we afgesproken hebben met Gabriela Fialho van de Adega Cartuxa (Adega = wijnhuis in portugees). Gabriela is niet aanwezig en we worden ontvangen door een andere Portugese dame.  Ook dit is weer één van de grotere wijndomeinen van Alentejo. Ook hier merk je dadelijk dat Cartuxa een modern bedrijf is, we worden ingeleid in de historiek van de Fundação Eugenio de Almeida (waar Caryuxa deel van uitmaakt) via professionele films die met afstandbediening worden opgezet op grote faltscreens.  Dit domein heeft in ieder geval een aparte geschiedenis die wel ver terug gaat in de tijd. De paters van vroeger zijn wel vervangen door opgeleide oenologen, maar de charme van het huis is toch wel gebeleven. Ook hier worden we uitgedaagd met een geurtest. We slagen en mogen dan ook naar de volgende etappe : de wijndegustatie – we vallen in herhaling maar ook hier maken we weer kennis met mooie wijnen die de typische geuren, smaken van de Alentejo weergeven. Maar de tijd dringt en ook hier moeten we weer te vroeg vertrekken.

Wij verlaten de Alentejo en trekken richting Sétubal.  Sétubal is onze laatste plek waar we heen gaan. We lunchen in de Poussada van Sétubal, met een adembenemend zicht over de zee en de Rio Sado. De Alentejo heeft prachtige landschappen, maar op dit terras met zeezicht komen we allemaal toch even tot bezinning.  Bij een heerlijke buffet van portugese gerechten, praten we allemaal over onze ervaringen en genieten heel de middag op deze uiterst bijzondere plek. We hebben helaas ons bezoek aan Bacalhõa moeten afzeggen, maar het terras en de zon waren te verleidelijk en konden tellen als waardige afsluiter van deze trip.

De vlucht terug naar Brussel wenkt. In Brussel moeten we onze horloge een uur verder zetten, konden we deze maar terugdraaien naar een onvergetelijke trip naar Portugal/Lissabon & Alentejo.

In ieder geval, we gaan nog wel eens terug en voor het proeven van de wijnen, kan u bij ons in België terecht.

Ook onze dank voor de bijdrage van fotograaf Jo.

Mark en Eric